01/03/2026
හතරවන කොටස
පෙරදා රාත්රියේ විඩාබර මනසින් නින්දට වැටුණු මෞලි අවධිවූයේ කාමරයේ දොරට වැදුණු, කෙටි නමුත් නොවිසිලිමත් තට්ටු කරනා හඬිනි. යුවතිය තිගැස්සී නෙතු විවර කලාය. කඳු පන්ති අතරින් ගලා ආ හිරු එලිය මීදුම් තරලය ඉරමින් කාමරය තුලට ඇතුල් විය. ඇය සයනයෙන් නැගිට, පසෙක තිබූ සළුව දවටාගනිමින් ද්වාරය දෙසට පියවර තැබුවාය.
මෞලි දොර විවාර කලාය. දොර අභියස සිටගෙන සිටියේ තරුණියකි. ඇය කොට කලිසමකින් හා සීව්ලස් ටී ෂර්ටයකින් සැරසී සිටියාය. කෘතීමව වර්ණ ගැන්වූ බ්ලොන්ඩ් පැහැති වරලස තරුණියගේ සමේ පැහැයට මැනවින් මුසු වී තිබුණි. ඇය විලාසිතාවට දැඩි ඇල්මක් දක්වන බව ඉන් පසක් විය. ආගන්තුක තරුණියගේ පෙනුම යුවතියව පුදුමයට පත් කලාය. ඊට හේතුව තරුණියගේ නවීන පන්නයේ ඇඳුම හෝ විලාසිතා නොව මෙවැනි පෞරාණික, ගාම්භීර අලවිවත්ත වලව්වට එය නොගැලපීමය.
" ඔයාද එතකොට සුදු අයියගේ වයිෆ්?"
පියකරු සිනහාවක් මුව තවරාගෙන ඇය විමසද්දී මෞලි හිස ඉහල පහල කලාය.
" ඔයා හරිම ලස්සනයි. මගේ නම හේලි. එතකොට මං තමයි සුදු අයියගේ නංගි."
" නංගි!!.."
මෞලි මිමිණුවාය. මන්දයත් රුද්රට සහෝදරියක් සිටින බව ඇය දැනසිටියේ නැත.
" ආ ඇත්තටම මම සුදු අයියගේ නෑණා. ඒ උනාට මං එයාට නංගි කෙනෙක් වගේ."
යුවතියගේ සිත කියවූවාක් මෙන් ඈ පැවසුවේ මෞලිගේ සැකය දුරුකරමින්. හේලි යුවතියව පසුකර කාමරයට ඇතුල් වූයේ හුරුපුරුදු අයකු විලසිනි. ඈ අසලින් වහනය වූයේ විදේශීය සුවඳ විලවුන් වර්ගයක තද සුවඳකි. රාත්රියේ කාමරයේ ඉතිරිව තිබූ අරලියා මල් සුවඳ ඇගේ සුවඳට යට විය.
" කෝ සුදු අයියා? එයා හරිනම් මේ වෙලාවට කැම්පස් යන්න ලෑස්ති වෙන්න ඕනිනේ."
හේලි විමසද්දී මෞලි කාමරය වටා දෑස් ගෙනගියාය. පෙරදා රාත්රියේ ඔහු සඳළුතලයේ සිටියාද, නැතිනම් නින්දට වැටුණාද කියා ඇයට මතකයක් නොවිණි.
" එයා මේ..........."
" සුදු අයියා...!!!..."
යුවතිය යමක් පවසන්නට පෙර හේලි කෑගසමින් සදළුතලයේ දොර වෙතට දිව ගියේ යුවතියගේ දෙනෙත්ද එවෙතට ඇදී යද්දීය. තද නිල් පැහැති අත් දිග කමිසය වැලිමිට දක්වා නවා, කළු පැහැති කලිසමකින් සැරසී හුන් රුද්රගෙන් දිස්වූයේ රාජකීය පෙනුමකි. වලව්වේදී දුටු අවුල් වූ කොණ්ඩය පිලිවෙලකට පීරා ඇත. ඔහු ඊයේ තමා දුටු පුද්ගලයාට වඩා හාත්පසින්ම වෙනස් අයකුය. රුද්රගේ පෙනුම ඔහුගේ වෘත්තියට ඕනෑවටත් වැඩියෙන් ගැලපුණි.
" මං බයෙන් ආවේ සුදු අයියාව හම්බවෙන්න බැරි වෙයි කියලා."
රුද්රගේ ඉණවටා දෑත් යවමින් ඔහුව වැලඳගෙන හේලි මිමිණුවේ හැඬුම් හඬිනි.
" කොයි වෙලාවෙද ආවේ?."
" මං දවස් දෙකකට කලින් ටිකට් බුක් කලා උනාට, දැන් ටිකකට කලින් ආවේ. ආපු ගමන් සුදු අයියව බලන්න ඕනි උනානේ. සොරි මට වෙඩින් එකට එන්න බැරි උනාට. හැබැයි මං ඔය දෙන්නටම චොකලට් ගෙනවා."
රුද්රව අත්හැර ඈ දෑස් නටවමින් පැවසීය. හේලි ඇගේ හඬ සුරතල්ය. මෞලිගේ දෙතොල් අතර සිනහාවක් ඇදුණි.
" හරි එහෙනම් මං දැන් යනවා පරක්කු වෙලා තියෙන්නෙ. අපි හවසට කතා කරමු. ටික් ටොක් එකේ නට නට හිටපු ඇමරිකන් කොල්ලා තමුසෙගෙ බෝයිෆ්රෙන්ඩ්ද?. ලෑස්තිවෙලා ඉන්නවා ඒ ගැනත් කතා කරන්න."
" මොකක් ඔයා කොහොමද දැනගත්තේ? ආ හරි ශුවර් එකටම ඔයාගේ අර මෝඩ යාලුවා සාත්වික් තමා කියන්න ඇත්තේ. ඉන්නකෝ මං එයා ගැනත් බලාගන්න."
ඇයගේ හඬ නොරිස්සුම්ය. හේලි හා රුද්ර අතර ඇත්තේ සහෝදර බැඳීමක් බව යුවතිය අනුමාන කලාය. මෞලිට මියෝලිව සිහිවිය.
" හරි මං යනවා."
හේලිගේ වරලස අතින් අව්ල් කල රුද්ර කාමරයෙන් පිටවගියේ මෞලි වෙතට එක බැල්මක් හෝ නොහෙලමිනි. රුද්ර පිටව ගිය පසු කාමරයේ ඉතිරි වූයේ මෞලි හා හේලි පමණකි.
" ඔයාත් එහෙනම් පහලට එන්න. හැමෝම ඔයා එනකන් බලාගෙන ඉන්නවා අක්කේ."
යලි මෞලි වෙතට ආ යුවතිය සුරතල් හඬින් පවසා කාමරයෙන් පිටවගියාය.
_______________________________ 🌼
අලවිවත්ත වලව්වේ දෙවෙනි දිනය ගතකල මෞලි නින්දට ගියේ වෙනදාට වඩා සැහැල්ලුවෙනි. ඊට හේතුව හේලිය. ඇගේ ඇසුර යුවතියගේ සිතේ තිබූ චකිතය පලවා හරින්නට සමත් විය. එනිසාම මෞලිගේ නෙතු කරා නින්ද ලගාවූයේ සිතුවාටත් වඩා වේගයනි. එහෙත් ඒ සුවදායි නින්ද වැඩි වේලාවක් පැවතුණේ නැත. මුළු වලව්වම නිහඬතාවයෙන් ගිලී ඇති මොහොතක මෞලි තිගැස්සී අවධිවූයේ කාමරයේ දොරට තට්ටු කරනා හඬිනි.
" ටොක්..ටොක්.."
එය ඉතා සිහින් නමුදු පැහැදිලි තට්ටු කිරිමකි. යුවතිය ඇඳ මත වාඩිවී මොහොතක් කන් දී සිටියාය. ඈට එහාපසින් රුද්ර ගැඹුරු නින්දකය. නැවතත් ඒ හඬ ඇසුණි. මෙවර එය පෙරට වඩා වේගවත්ය.
" මේ වේලාවේ කවුද?"
ඇය තමාටම මුමුණා ගත්තාය. මෞලි සයනයෙන් සෙමින් බැස, සීතල ටයිල් පොලොව මතට පා තබමින් ද්වාරය දෙසට ඇදුණි. හදගැස්ම තීව්ර වෙද්දී යුවතිය දොර අගුල කරකවා දොර සෙමින් විවර කලාය. ද්වාරයෙන් පිටත කොරිඩෝව පුරා පැතිර තිබුණේ ඝණදුර හා සීතලක් පමණි.මෞලි කාමරයෙන් පියවරක් ඉදිරියට තබා දෙපසම බැලුවාය. එනමුත් කිසිවකු නොවීය.
" මගේ හිතට දැනුණු දෙයක්ද?"
නුහුරු පරිසරය නිසා දැනුණු සිතුවිල්ලක් කියා සිතූ මෞලි නැවතත් කාමරය තුලට යන්නට අනෙක් පසට හැරුණාය. එහෙත් එකවරම කාගේ හෝ පෙණහලු වලට වාතය නොඑන සේ වැලකූ හඬ ඇසුණු යුවතිය නැවතුණාය.
" හහ්හ් හහ්හා..."
එය හුදෙක් සුසුම් වැල් ඉහල පහල ඇදීමක් නොව ජීවිතයේ වටිනාකම දැනී ඒ වෙනුවෙන් වෙර දරන හඬකි. වලව්වේ නිහඬතාව පසාරු කරමින් ඇසුණු ඒ හඬ මෞලිගේ යමක් සිහිකරවීය.
" අක්කා!!."
මියෝලි තම අවසන් තත්පර කිහිපය ගතකලේ එලෙසිනි. ඒ අතර තිබූ අසරණකම හා වේදනාව යුවතියට සිහිවිය. ඉදිරියට තැබූ කකුල නැවතත් ගත් මෞලි කොරිඩෝව දිගේ ඉදිරියට ඇදුණාය. අඩියෙන් අඩිය ඒ හඬ තව තවත් වැඩිවූවා මිස අඩුවක් නොවිණි. කොරිඩෝව කෙලවර මීදුම් පටලයකින් වැසී යද්දී මෞලි හුන් තැනම නැවතුණි. ශ්වේත දිගු ගවුමකින් සැරසී දිගු වරලස මුදාහැර සිටියේ තරුණියකි.
" කවුද ඔයා?"
යුවතිය වෙව්ලන දෙතොල් අතරින් මුමුණද්දී ඇය සෙමි සෙමින් පිටුපස හැරුණාය. මෞලි දුටුවේ ඇගේ ප්රතිබිම්බයක් නොව තම නිවුන් සහෝදරිය මියෝලිවය. මෞලිගේ දෑස් කදුලින් තෙත් විය.
" අ..අක්..කා.."
ඒ වත පැහැපත් නොව සුදුමැලිය. මෞලිගේ වටා වූ වාතය අයිස් කුට්ටියක් මෙන් සීතල විය. යුවතිය දෙස තත්පර කිහිපයක් නෙතු රදවාගෙන හුන් මියෝලිගේ දෙතොල අතර ඇදුණේ සිනහාවකි. මෞලි කෙලපිඩක් ගිලුවාය. මන්දයත් ඒ සිනහාව සෙනෙහස පිරි එකක් නොව බොහෝ බියකරුය. එහෙත් එකවරම ඇය එතැනින් අතුරුදන් වූවාය.
" මො..කක් අ..ක්කා.."
මෞලි කලබලයෙන් ඇයව සොයන්නට විය. එනමුත් මියෝලි එහි සිටියේ නැත. තත්පර කිහිපයකින් යුවතියට ඇසුණේ සිනහා හඬිකි.
" හෙහෙහෙ..."
යුවතිය වටපිට බැලුවාය. නමුත් ඈ කොරිඩෝවේ නොවිණි.
" හෙහෙ..හෙහෙ."
නොනවත්වාම සිනහාහඬ ඇසෙද්දී මෞලි එයට සවන් දුන්නාය. සිනහා හඬ ඇසුණේ ඉහලින්ය. මෞලි සෙමි සෙමින් හිස ඉහලට එසවූවාය. එනමුත් ඒ දුටු දෙයට යුවතියගෙ දෑස් විසල් විය. සිවිලිම් බිත්තිය උඩ මකුළුවකුගේ ගමන් විලාසයට අනුරූපීව යන මියෝලිව දුටු මෞලි ගල් ගැසුණි.
" අ..ක්කා.."
ඉන් අනතුරුව ඇය බිත්ති දිගේද ඒ අයුරින්ම පැමිණ එකවරම ඇය හුන් තැනම නැවතුණි. මියෝලි මන්දගාමිව පියවර තබා බිත්තියෙන් බැස ඒ අයුරින්ම යුවතිය දෙසට පැමිණියේ මෞලිගේ සිත බියෙන් පුරවමින්.
" අ..අක්කා."
මෞලි මියෝලිව ඇමතුවේ වෙව්ලන හඬිනි.
ඇසිපිය හෙලෙනා ඇසිල්ලෙන් මියෝලි යුවතිය වෙතට පෙරට වඩා මද වේගයකින් පියවර තැබුවේ මෞලි වේගයෙන් දිවයද්දීය. ඝණදුර කපමින් මෞලි වේගයෙන් කොරිඩෝව දිගේ දිවගියාය. එහෙත් එකවරම ඇය පට පැටලී බිමට ඇද වැටුණි. බිමට ඇද වැටුණු මෞලිගේ දණහිස දැඩිව රිදුම් දුන්නද මේ මොහොතේ ඒ ගැන සිතන්නට ඇයට සිහියක් නොවිණි. ඇය බිම දිගේ පස්සට ඇදි ගියේ තමා දෙසට එන මියෝලිගේ ආත්මයෙන් බේරීමටය.
මියෝලි සිටින්නේ මෞලිට අඩි කිහිපයක් ඈතිනි. ඇගේ කොදු ඇටපෙල අස්වභාවික ලෙස වංගු ගැසී ඇති අතර දිගු වරලස ඒ වත වසාගෙන පොලොවට වැටී ඇත. මියෝලිගේ ඇගිලිතුඩු අළු කලුපැහැයට හැරී ඇත.
ඇගේ සීතල අතක් මෞලිගේ දෙසට ඇදී එන්නට විය. යුවතියට කෑගසන්නට අවශ්ය වූවත් ඇගේ හඬ පිටවූයේ නැත. මියෝලිගේ වත මෞලිගේ මුහුණට සුසුමක් වදිනා දුරින් සමීප විය. ඇය යුවතියගේ මුහුණට එබී ඒ සීතල අත තව තවත් ලංකලාය.
ආයෙමත් හමුවෙනතුරු 🥀🕯️
ආයෙමත් මගේ රහස් පරීක්ෂක පාඨකයෝ ටික එලිබැහැලා ඉන්නේ හරිම සතුටුයි ඒ ගැන. ඔයාලා නැතුව පාලුවෙන් හිටියේ. ඉතින් ඔයාලට කතාවේ රහස විසදන්න කියලා මං ආරාධනා කරනවා.
පුලුවන් අය හැමෝම කතාව ශෙයා කරනවද? තව කෙනෙක්ට රෙකමන්ඩ් කරන්න පුලුවන් නම් හොදයි. ඔයලා ඔක්කොම කියේව්වම ඊලග කොටස මේ විදියට ඉක්මනින් අරගෙන එන්නම්.
