15/02/2026
Tak jak w Adwentowym Zatrzymaniu — zaczynamy.
Od Środy Popielcowej.
Rozpoczynamy Wielkopostne Zatrzymanie.
Pisząc te rozważania, miałam w sercu Wasze słowa z Adwentu — że ten czas pomógł się zatrzymać, poukładać myśli, wrócić do Boga, usłyszeć siebie.
Teraz wchodzimy w czas jeszcze bardziej szczególny.
Najważniejszy dla chrześcijan.
Bo to czas Zmartwychwstania.
Czas, który jest fundamentem naszej wiary.
Chrystus nie umarł — On żyje.
Chciałabym zaprosić Was do drogi.
Do zatrzymania.
Do zwrócenia serca ku Bogu.
Abyśmy razem, dzień po dniu, w ciszy Wielkiego Postu, mogli iść ku Niemu.
Ku zjednoczeniu.
Ku odkrywaniu tej wielkiej tajemnicy.
Ale także ku odkryciu prawdy najbliższej człowiekowi:
że Bóg stał się człowiekiem.
Że zna nasze słabości.
Że zna ból, zmęczenie, nieprzespane noce, lęk, samotność.
Nie patrzy na nas tylko z nieba — On sam tego doświadczył.
Dlatego zapraszam Cię:
znajdź w domu swoje miejsce.
tak jak w Adwentowym Zatrzymaniu.
notes.
długopis.
chwila ciszy.
zapalone światło.
choćby 5 minut dziennie.
zapisuj swoje myśli.
zapisuj modlitwy.
zapisuj to, co dzieje się w sercu.
a potem — złóż je na ołtarzu w Wielki Czwartek.
w chwili, gdy dokonuje się największa tajemnica przemiany chleba i wina.
Zatrzymaj się.
On już tam czeka.
zatrzymaj_się
