02/04/2026
Yıl 2023, Nisan ayı. Milano Tasarım Haftası için bir mimarlık ofisinden sipariş almışım, zaman kısıtlı, detaylar derya deniz... Tam o sırada oğlum Deniz’in acil ameliyatı çıktı. İki gece hastanede yattık. Kafamdan yanımda dev kasnağı hastaneye götürmek geçiyor ama imkansız 🙈 Zaman daraldıkça daralıyor...
Neyse, nakışları tamamladım. Asıl olay dikiş faslında. Niyazi amcaya gittim yoğunum dedi. Bir arkadaşımla öncesinde konuşmuştuk, dikiş vs elinden gelirmiş, makinesi de varmış. Dikiş vs iş olursa sen yap, parasını sana veririm, bende terzide beklemem falan diye. Aklıma o geldi. Dikişin nasıl "olmadığını" anlatmıyım. Elimde yarısı dikilmiş bir kırlent, tuttum yine terzi Niyazi amcanın yolunu. Ben dedi çok yoğunum, yapamam. Yaparsın, yapamazsın, bana sen dikersin, ben sana anlatıcam, oturdu bana tane tane gizli fermuar dikmeyi anlatıyor ama sorsa keşke düz dikiş biliyor muyum ben acaba? Abi bu kadar anlatana kadar dikseydin diyorum. Çıktım Niyazi amcadan, gittim çarşıya bi dikiş makinesi aldım. Daha makinem yok. 🙈 Fermuar aldım vs, önce boş kumaşlarla deniyorum oluyor ama iş profesyonel olmalı. Bir yandan mimar arıyor, bir yandan Deniz yeni hastaneden çıktı evde, bir yandan ben perişan bir halde.
O mu aradı, ben mi aradım hatırlamıyorum, telefonun ucunda "şu ayağı tak, şöyle yapacaksın vs" diye tarif ediyor, bende devreler çoktan yanmış! 🤯 Duymuyorum ki anlayayım 🙈 Dur ben sana video atıcam dedi sağolsun ama olmuyor.
Neyse bir elimi yüzümü yıkadım, topladım pılımı pırtımı, yine Niyazi amcaya 🤣 Gittim, elinde ki işi aldım önünden. 🙈 Bunları sen dikeceksin Niyazi amca dedim. 3 katı para vericem, bırak ne varsa diyorum. Yok mok derken valla sen dikene kadar gitmem burdan dedim. Sonra halime acıdı da, tamam dedi. 🙈🤣🤣 O bir yandan bir kırlenti dikerken, bende aldım elime sökücüyü, dikilen diğer yarım kırlenti söküyorum. Toplamda 5 kırlentti galiba. 🤔
İlk kırlentin fotoğrafını mimara atıp, onay aldığım o anki rahatlamayı size anlatamam! Özel kurye kapıda bekliyor, paketler Milano yolcusu... O gün ömrümden kaç yıl gitti bilmiyorum ama öğrendim. Artık daha günü gelmeden Niyazi Amca’nın kapısında sıradayım!
Bu da böyle bir anımdır. 🤭
