07/06/2026
Soms loopt het leven anders dan je ooit had gedacht.
Na 13 jaar samen kiezen we er samen voor om ieder onze eigen weg te gaan.
Niet vanuit boosheid.
Niet vanuit verwijt.
Maar vanuit respect.
De afgelopen jaren hebben ons veel geleerd.
We hebben elkaar gesteund in moeilijke tijden.
Elkaar overeind gehouden wanneer het leven zwaar was.
Elkaar geholpen om weer vooruit te kunnen kijken.
Misschien waren we zonder elkaar niet gekomen waar we nu staan.
Daar zijn we dankbaar voor.
Loslaten is ook een vorm van liefde.
Dat samenblijven niet altijd hetzelfde is als elkaar gelukkig maken.
En dat kinderen vooral behoefte hebben aan ouders die met liefde, aandacht en respect naar elkaar blijven kijken.
We blijven gewoon mensen.
Met twijfels.
Met verdriet.
Met herinneringen.
En met hoop voor wat nog komt.
Toch blijven we geloven in verbinding.
In luisteren.
In begrip.
In elkaar het beste gunnen.
Ook wanneer onze wegen zich van elkaar scheiden.
Nu is het tijd om, met respect voor alles wat we samen hebben gedeeld, ons eigen geluk achterna te gaan.
Niet weg van elkaar.
Maar verder als twee mensen die elkaar veel hebben gegeven.
Wij blijven samen ouders.
Met liefde voor onze kinderen.
Met warmte.
Met respect.