25/07/2024
Ali, mijn favoriete kraai…
Mijn vader was vroeger hobbymatig boswachter, veldwachter en jager. En ik… ik was van jongs af aan een echte vegetariër. Veel mensen denken misschien dat dit niet te matchen valt, maar ik had daar weinig moeite mee en heb zeker niets tegen vleeseters. Hoewel ik mezelf ‘vegetariër’ noemde, wist ik toen niet dat daar een speciaal woord voor bestond. In mijn dorp was er waarschijnlijk niemand die uitsluitend plantaardig at, laat staan dat er toen vervangproducten waren. Gek, hè? En eigenlijk is dat nog niet zoooo lang geleden 😌.
Mijn vader had regelmatig ‘tijdelijke helpers voor de jacht of natuurbehoud’. Hoewel ik niet alles goedkeur, vroegen boeren dikwijls om hulp om hun oogst te beschermen tegen bijvoorbeeld wilde vogels. En zo kwam Ali bij ons thuis.
Uren heb ik doorgebracht in de grote kooi van Ali. Ik gaf hem eten met een vork (waarop hij probeerde het te stelen en ermee wegvloog🤪), ik probeerde hem te aaien en ik danste voor hem… Misschien fronsen jullie nu, maar zijn reactie op mijn dansjes was geweldig. Hij bracht zijn kop helemaal naar achteren, nam een grote adem, en terwijl hij zijn zwarte kop met een grote boog naar beneden bracht totdat zijn snavel zijn borst raakte, riep hij ‘rrrrrrooooowwww’. Het was zo’n zalig gezicht.
Ali, mijn Ali, mijn (harten)dief. En voor wie zich afvraagt: met enige pijn in mijn hart heb ik hem na zijn hulp weer vrijgelaten, de wijde wereld in.
Ali de lavabo…