11/09/2026
Vroeger gaf ik workshops op impuls. Gewoon, waar ik op dat moment zin in had. Kwam er iets op mijn pad, dan nam ik het mee.
Ik hield van die vrijheid. Van variatie, van afwisseling, van niet weten wat de volgende maand zou brengen. Een vast plan voelde als een kooi.
En dan veranderde er iets.
Dit jaar geef ik geen workshops. Niet omdat ik het niet graag doe, maar omdat ik achter de schermen iets aan het bouwen ben. Met rust en aandacht, in plaats van op impuls. En tot mijn eigen verbazing word ik daar rustiger van.
Blijkt dat ik het net fijn vind om te weten waar ik naartoe werk. Om een vooruitzicht te hebben. Niet om van elke dag hetzelfde te maken, maar omdat een beetje richting me ruimte geeft in plaats van ze weg te nemen.
Het is een raar soort vrijheid. Weten waar je heen gaat, en daardoor net losser kunnen ademen onderweg.
Herken je dit? Dat een plan je net meer lucht geeft in plaats van minder? Ik lees het graag hieronder.