12/10/2026
I realized na kahit gaano mo ibigay ang best mo, kahit gaano karaming effort at sakripisyo ang gawin mo, minsan isang pagkakamali lang, parang wala nang halaga ang lahat. 💔
As a Chief Cook onboard, all eyes are on you. Everyone expects you to be strong, to handle everything, and to make sure everything is right. Pero ang hindi nila nakikita ay kung gaano kabigat ang pressure, kung gaano kapagod ang isip, at kung ilang beses mong kailangang labanan ang sarili mong anxiety just to get through another day.
There were days na muntik na akong bumigay, days na kahit ako mismo hindi ko na maintindihan ang nararamdaman ko. Yung dating masaya mong ginagawa, unti-unting nagiging dahilan para tanungin mo ang sarili mo, “Masaya pa ba ako? Kaya ko pa ba?”
The hardest part is pretending to be okay when deep inside, you’re struggling with something nobody seems to understand. You keep showing up, doing your job, and giving your best, even when you’re mentally and emotionally exhausted. Because you know you cannot please everybody, no matter how hard you try.
But through God’s grace, prayers, and the people who stood by me when I was at my lowest, I survived those days. 🙏 Hindi man nila alam kung gaano ako nahirapan, at least I know how hard I fought just to keep going.
Mahirap, sobra. Pero may pamilyang naghihintay sa akin, at sila ang isa sa pinakamalaking dahilan kung bakit patuloy akong lumalaban.
Sometimes, the strongest person in the room is the one silently fighting a battle nobody knows about. I’m still here, still fighting not because I’m always strong, but because I’m learning to keep going even on the days when everything feels too heavy.
One day at a time. With God, thank you for letting me survived this 11 months onboard