13/07/2026
⚠️ አይነ ስውር ልጁን ያገባው አባቷ ⚠️
የአሚና ቃላት እንደ መብረቅ ወርደው የዘይነብን አለም አባረሱት። “እሱ ለማኝ አይደለም ዘይነብ። ተዋሽተሻል። ያገባሽው ሰው... የገዛ አባትሽ ነው!”
ዘይነብ የሰማችውን ማመን አቃታት። ጭንቅላቷ ሊፈነዳ ደረሰ፣ መተንፈስ እንኳን አቀታት። “አይደለም! ውሸት ነው! አባቴማ እንዲህ ያለ አስጸያፊ ድርጊት አይፈጽምም!” ስትል በቁጭት ጮኸች።
አሚና ግን በክፋት እየሳቀች፦ “አባትሽን ገና አታውቂውም። እኔና እህቴን ሊያስተምረንና ለትልቅ ክብር ሊያበቃን ሲል፣ አንቺን ‘የእርግማን ምልክት’ አድርጎ ከቤት ሊያባርርሽ ፈልጎ ነበር። ነገር ግን ህዝቡ ‘ልጁን ጥሎ ሄደ’ እንዳይለውና ስሙ እንዳይጠፋ፣ ራሱን ደብቆ አንቺን አግብቶ ከአገር ሊሰደድ የሸረበው ድራማ ነው!” አለቻት።
ዘይነብ በለቅሶ እየተሰናከለች፣ እየወደቀችና እየተነሳች ወደ ጎጆዋ ሮጠች። ልቧ በፍርሃትና በድንጋጤ ይመታ ነበር።
🎭 የጭንብሉ መውለቅና ዘግናኙ እውነት 🎭
ወደ ጎጆዋ ስትደርስ፣ ባሏ (አባቷ) በክፍሉ ውስጥ ተቀምጦ ነበር። እንደ ልማዱ በለስላሳ ድምፅ “ዘይነብ፣ መጣሽ? ምን ሆነሻል?” እያለ ሊጠጋት ሲል፣ በሀይል ገፈተረችው።
“አትንካኝ!” ስትል በንዴት ጮኸች። “አንተ ማን ነህ? ፊትህን ሻሽ ውስጥ የደበቅከው ለምንድነው? ድምፅህን የምትቀይረው ለምንድነው? ፊትህን አሳየኝ!”
ሰውየው ለረጅም ጊዜ ዝም አለ። በክፍሉ ውስጥ የነበረው ዝምታ የሚጨፈልቅ ነበር። በመጨረሻም፣ ረዥም ትንፋሽ አውጥቶ የፊቱን ሻሽ ቀስ አድርጎ ፈታው።
ዘይነብ እየተንቀጠቀጠች እጆቿን ወደ ፊቱ ሰደደች። የፊቱን ቅርጽ፣ የታወቀውን ፂሙንና ከአምስት ዓመት በፊት እናቷ ስትሞት በለቅሶ የዳሰሰችውን የአንገቱን ትልቅ ጠባሳ ስትነካው... እውነታው ፍንትው ብሎ በራላት።
የገዛ አባቷ ነበር!
“አዎ፣ እኔ ነኝ” አላት አባቷ፣ ድምፁ ከለመደችው ደግነት ወጥቶ ወደ ቀድሞ ጭካኔው ተቀይሮ። “አንቺን ማንም ሊያገባሽ እንደማይችል አውቃለሁ። አንቺ በቤቴ ውስጥ መኖርሽ ለእህቶችሽ ጋብቻና ለኔ ስም ትልቅ እዳ ነበር። ስለዚህ ራሴን እንደ ለማኝ አስመስዬ፣ ድምፄን ቀይሬ አገባሁሽ። ህዝቡ ‘ከለማኝ ጋር ጠፋች’ ብሎ እንዲረሳሽና እኔና እህቶችሽ በአዲስ ሀገር በነጻነት እንድንኖር ያደረግኩት እቅድ ነበር!”
🚪 የጨለማው ማብቂያና አዲስ ብርሃን 🚪
የዘይነብ ልብ ለአምስት ዓመታት ከተሰበረው በላይ ዳግም ተሰባበረ። ነገር ግን በዚህ ጊዜ አልቀረችም፤ የገዛ አባቷ የፈጸመባት ክህደትና አስነዋሪ ድርጊት ውስጧ የነበረውን ፍርሃት አጠፋው።
“አንተ አባቴ አይደለህም! አንተ ሰይጣን ነህ!” ስትል በኃይል ጮኸችበት።
ከጎጆዋ ወጥታ በለቅሶ ወደ መንገዱ ስትሮጥ፣ በመንደሩ ውስጥ ያሉ ሰዎች ድምጿን ሰምተው ተሰበሰቡ። የአባቷ አስነዋሪ ሴራ በሰው ሁሉ ፊት በሃፍረት ተጋለጠ። ማህበረሰቡ በአባቷ ድርጊት ተቆጥቶ ከሃገር እንዲሰደድና እንዲወገዝ አደረገው።
ዘይነብ ግን ከአባቷ የጨለማ ጥላ ስር ሙሉ በሙሉ ነፃ ወጣች። በመስጂዱ ደጃፍ ይለምን የነበረውና የአባቷን ሴራ ሰምቶ የነበረው እውነተኛው ደግ ልብ ያለው ወጣት ከሰዎች ጥቃት ጠበቃት። ዘይነብ ከዚያ በኋላ ከአባቷ የጭካኔ አለም ወጥታ፣ እውነተኛ ሰላምና ፍቅርን አግኝታ ህይወቷን በአዲስ መልክ መምራት ጀመረች።
