28/09/2025
විදෙස් රටකට එන්න motivation එකක් ඕනිද?
එහෙනම් මේ ලිපිය කියවන්න.
01 කොටස.........................
මේ ලිපිය ලියන්න දවස් කිහිපයක් ඉදලා හිතාගෙන හිටියත් පසුගිය සතියේ රැකියාවේ ඇතිවුනු වෙනස්කම් නව රැකියාව වෙනුවෙන් කැපවෙන්න සිදු වුනු නිසා ප්රමාදයක් සිදු වුනා.
හැමෝම කියන්නෙ ලංකාවෙ පොල් සම්බෝලයක්, කරවලයක්, බතක් කාලා හිටියත් සැපයි කියලා. ඔව් ඇත්ත තමා. අපිටත් එහෙමයි.
මේ මං කියන කතාව ලංකාවෙන් පිට දියුනු යැයි කියන හැම රටකටම අදාලයි..රට ඉන්න මිනිස්සු ලොකු කට්ටක් කනවද? ඔව්. හැබැයි මං දකින විදියට අපේ අධ්යාපන ක්රමයෙන්, සමාජ ක්රමයෙන්ම අපි කම්මැලියෙක් විදියට තමා සමාජෙට එන්නෙ. අපෙ රටේ කීදෙනෙක් සරසවි කාලේ part time කරනවාද? තමන්ගෙ වියදම් තමන් හොයාගන්න බලනවාද? එහෙම කරන අය අඩුයි නේද? මෙහෙ එහෙම නෑ. අවුරුදු 16 ඉදන්ම part time කරලා සල්ලි හොයන්න පුලුවන්. ඉතින් වැස්සට, අවුවට, සීතලට මේ හැම කාලෙම එක විදියට වැඩ කරන්න මෙහෙ ඉන්න මිනිස්සු පුරුදු වෙලා ඉන්නෙ. ඉතින් ඒ ආරෙට වැඩ කරනකොට අපිට දැනෙන්නෙ අපි ලොකු කට්ටක් කනවා වගේ. හැබැයි අවුරුදු 60 විතර වයසක ඇන්ටිලත් කෙල්ලො වගේ අපිත් එක්ක වැඩ කරා.
යුරෝපය, මැදපෙරදිග කියන්නෙ අවස්ථා රැසක්. බිස්නස් කරන කෙනෙකුට නම් එහෙම, ඉගෙන ගන්න කෙනෙකුට නම් එහෙම ඒ තරම් අවස්ථා..මං කියන්නෙ හැම කෙනෙකුටම උගත්, නූගත් රටෙන් පිටවෙලා එක අවුරුදු දෙකක් ඉදලා බලන්න. රට ජීවිතේ එක එක්කෙනාගෙන් එක එක්කෙනාට වෙනස් වෙනවා. සතියෙ දවස් හයක් වැඩ කරලා ඉරිදා විතරක් නිවාඩු තියෙන ජොබ් තියෙනවා. ඉතින් එහෙම නමේ කියන්නෙ හොද ආදායමක් ලැබෙනවා කියන එකනේ. මුලින්ම මේ රටවල් වල ලැබෙන්නෙ කම්කරු ජොබ්. ඉතින් ලංකාවෙ මං අහවලාය කියලා ඒවා නොකර qualifications වලට ගැලපෙන් ජොබ් එනකං හිටියොත් අන්න ඒ මනුස්සයා ෆේල්.. එතකොට නම් ඉතින් රට ජීවිතේ කට්ට තමා. මුලින් අහු වෙන ජොබ් එකකට ගිහින් එතනින් පටන් ගෙන රැකියා වෙලද පොලට ගැලපෙන විදියට තමන්ගෙ සුදුසකම් හදාගන්න එක තමා නුවනක්කාරම. ඊට පස්සෙ හොද ජොබ් එකකට යන එක ලොකු ප්රශ්නයක් නෙවෙ.
තනියෙන් ආවොත් ඉගෙන ගන්න එකයි හම්බ කරන එකයි කරගෙන ඉන්න පොඩ්ඩක් අමාරුයි. හැබැයි දෙන්න එක්ක ආවොත් කිසිම ප්රශ්නයක් නැතුව එක්කෙනෙකුට ඉගෙන ගන්න පුලුවන් අනිත් කෙනා හම්බ කරද්දි. බබාලා එක්ක එන අයට නම් ඉතින් child care ලොකු වියදමක් යනවා.
රටකට ආව කිසිම කෙනෙක් තව කෙනෙක් එනවට කැමති නෑ. මං නම් දැකලා තිබ්බෙම ඇපල් ෆොන් එකක් අරන් බ්රෑන්ඩඩ් ඇදුම් ඇදගෙන ශෝ දාන බක පන්ඩිත් ගෑනු මිනිහො විතරමයි. අපි ලංකාවෙන් ආව එකටත් රට හිටපු අපේම නෑයෝ සෑහෙන්න උඩ පැන්නා.. ඉතින් who cares අපේ ගමන අපි ආවා. මමත්, මගේ සැමියත්, මගේ සෙවනැල්ල හා සමාන සෙව්මිනි, සදුනි ත් විතරයි මං විදේශගත වෙන්න සූදනම් වන බව දැනගත්තෙ.. මුලු පවුලම ඒ ගැන දන්නෙ ටිකටුත් බුක් කලාට පස්සෙ..
මිනිස්සු හරි කැමතියි අනිත් අයට එයාලට වඩා ටිකක් අඩුවෙන් හරියනවා නම්. එහෙම වුනාම අටවන්න පුලුවන් හැම උගුලම අටවන්න බලනවා. තමන්ට ඉගෙන ගන්න බැරි නම් ඉගෙන ගන්න මිනිහට පුදුම විදියට පහර ගහනවා. ඉතින් ඒ වගේ අද බාල මිනිස්සුත් එක්ක ජිවිතේ ගෙනියන එක ඒසි නෑ.
ඉතින් මේ ලිපිය කියවාගෙන යන ඔයාට හිතෙනවා නම් මේ ලිපිය ඔයාටම මං ලියපු එකක් කියලා පොඩ්ඩක් මෙහෙම හිතන්න. අවුරුදු 35 පැනලා දරු මල්ලො ඉන්නවා නම් ඉගෙන ගන්න student visa දාලා මෙහෙ එන්න එපා. අසාර්ථක වෙනවා. හැබැයි ඕනෑම දුෂ්කර කාලයක් දරාගෙන ඉන්න හිතට හයිය තියෙනවා නම් අද තීරනය කරන්න නෑ මං මේ අභියෝගය ජයගන්නවාමයි කියලා. ෆෝන් එකේ ෆේස්බුක් එකේ උඩහට පල්ලෙහාට යනවට වඩා හොයන්න කොහොමද යන්නෙ මොනවද ඒකට ඕනි කරන්නෙ කියලා..
මං 2018 ස්විඩන් යන්න සියල්ල සූදානම් කරා. හැබැයි ඒ දවස්වල Inoka Herath SK මට සෑහෙන්න දැනමුතුකම් දුන්න. නමුත් ඒ ගමන අසාර්ථක වුනා දෙවන වර මං ගැබ් ගත් නිසා. ආයෙමත් 2019 අගභාගයේ මං කැනඩා ස්ථිර පුර්වැසිභාවය වෙනුවෙන් අයදුම් කරනවා. ඒ වෙනුවෙන් මං Preethika Rathnayaka Gunarathna සෑහෙන්න වද දුන්නා විස්තර අහලා. මගේ වීසා application එක සාර්තක වුනා. මට invitation to apply එනවා කැනඩාවෙ ස්ථිර පදිංචියට. දෙවනිවර මගේ සැමියා ඔහුගේ මව තනිවෙනවා යැයි කියලා ගමන නතර කලා.. මේ තමා මගේ තුන්වෙනි වෑයම.. කලින් ගමන් දෙකෙදිම අපි හැමෝටම කියලා තමා වැඩේ පටන් ගත්තෙ..මේ පාර අන්තිම මොහොත වෙනකං කිසි කෙනෙක් දන්නෙ නෑ. ඉතිං මගේ ගමනත් අවුරුදු හයක උත්සහයක්.
මං වටේ ඉන්න අය දන්නවා මං මෙහෙ ඉන්න නිසාම මට ලැබුනු දේවල්. කොච්චර ලොකු වගකීමක් , බරක් මං දරනවද කියලා.. එක පැත්තකින් මගේ දරුවො දෙන්නට ලංකාව කියන සීමිත අවස්ථා තියෙන රටින් මං එලියට ගෙනාවා. එයාල හරි නිදහසේ ජීවත් වෙනවා. මගේ අම්මා ඇදක හිටියත් රැජිනක් වගේ ජීවත් වෙන්න මං අවස්ථාව හදලා දීලා තියෙනවා. අප්පච්චි සුද්දා වගේ අතදිගෑරලා වියදම් කරලා ජීවත් වෙනවා. ඕනිම වෙලාවකදි මං එයාල වෙනුවෙන් ඉන්නවා. ඒ මගේ කථාව.. ඊට වඩා වෙනස් කථා ඕනි තරම්. හැබැයි ඒ හැම කථාවක්ම හිත හයිය තියෙන එකෙක් ඇවිත් පවුලක් ගොඩ දාපු කථා..
ඒ අතර සමහරු නම් ඉන්නවා අපිත් දන්න රට ඉන්න ගමන් මුලු පවුලක් පාලනය කරන්න යන මන්ද මානසික මිනිස්සුත්..
මතක තියාගන්න රට යන්න ඕනි කියලා හිතේ කොනක හරි අදහසක් තියෙනවා නම් ඉස්සෙල්ලා ඒ ගැන හොදටම හොයන්න. England, Canda, Australia මේ රටවල් තුනටම අදාලව වීසා ගැන මං A-Z දන්නවා සහ තවමත් මං ඒ ගැන හදාරනවා. ඉතින් ඒ ගැන දැනගන්න ඕනි නම් msg එකක් දාන්න ඉරිදා දවසට අනිවාර්යයෙන් පිලිතුරු දෙනවා.
යුරෝපය විතරක් නෙවේ, ජපන්, ඩුබායි මැදපෙරදිග මේ මොන රටට ගියත් හිතහයිය මිනිහට ගොඩ යන්න බැරි නෑ.. ඒකට ඕනි ඒකායන අරමුණක් විතරමයි.
🩷මතක තියාගන්න රට ගිය එකෙක් උගෙ පම්පෝරිය දොඩවනවා විතරමයි එන්න අත්දෙන්නෙ නෑ. පුලුවන් නම් අනිත් එවුන් තව පාගන්න බලයි.. ඉතින් ඒකම මදිද motive වෙන්න..මට නම් සෑහෙන දෙනෙක් හිටියා මාව motive කරන්න. මේ මොහොතෙ අද වෙනකොටත් එයාලා මාව motive කරන ගමන් ඉන්නෙ. ඒ නිසා තමන්ගෙ ගමන තමන් යන්න කාගෙවත් කතාවලට මනසින් වැටෙන් නැතුව🩷
ආයෙත් නිදහස් වෙලාවක් ලැබුනු ගමන් දෙවනි කොටසින් හම්බ වෙමු....
