Το Raku (ρακού) πρόκειται για μια παλιά ιαπωνική τεχνική, η οποία αρχικά χρησιμοποιήθηκε για να καλύψει τις ανάγκες του τσαγιού, όταν ο οικοδεσπότης και οι επισκέπτες αυτοσχεδιάζοντας, έπλαθαν και έψηναν σκεύη της δικής τους τελετής. Τελετή ευχαρίστησης για την επαφή και επικοινωνία τους. Τα ίδια συναισθήματα που νίωθουμε και σήμερα στο άγγιγμα ενός αντικειμένου Raku.
Η τεχνική Raku χρησιμοποιείτ
αι σήμερα για να εκφράσει σύγχρονες ανάγκες και εφαρμογές, δίνοντας τη δυνατότητα να δημιουργούμε μικρογλυπτά, επιτοίχια, ανοικτές φόρμες και μεγάλες επιφάνειες.
Τα σχήματα αβίαστα και ανεπιτήδευτα αλλά συγχρόνως στιβαρά και λιτά.
Τα κεραμικά, ψήνονται σε ανοικτή φωτιά, μονόπυρα και δίπυρα μέχρι τους 870°C. Ο πηλός παραμένει πορώδης και ανοικτός, έτοιμος να δεχτεί τη μαγική διείσδυση του καπνού, κατά τη διαδικασία αναγωγής.
Η διακόσμηση γίνετε με γυαλώματα λευκά ή χρωματιστά με οξείδια μετάλλων και βέβαια χαρακτηριστική και απαραίτητη η παρουσία του νιτρικού άργυρου, για τους απρόβλεπτους, ανεξέλεγκτους μεταλλικούς ιριδισμούς, χαρακτηριστικό του RAKU.