09/05/2026
Αν θα με ρωτούσες:
"Ποιος είναι ο ΕΝΑΣ λόγος για τον οποίο δε χάνεις την ελπίδα σου;"
Ξέρεις τι θα απαντούσα;
Τα παιδιά.
Ο Νο1.
Αυτός που με κρατάει τις μέρες που έχω χάσει την πίστη μου στο ανθρώπινο είδος και το μέλλον που μας επιφυλάσσουμε.
Γι'αυτό το λόγο, τα παιδιά που έρχονται στο Athero δεν έρχονται σε ένα "φροντιστήριο προετοιμασίας για τις Πανελλήνιες".
Η δουλειά που κάνουμε εδώ, είναι κάτι παραπάνω από αυτό.
Όση σημασία δίνω στο να μάθουν τους κανόνες σχεδιασμού για να κατακτήσουν τους στόχους τους,
άλλη τόση δίνω στο να πειραματιστούν με την τέχνη,
να εκφραστούν ελεύθερα,
να ανακαλυψουν
Και όλα αυτά, με βοήθησε να τα καταλάβω η υπέροχη - 11 ετών - Εμμανουέλα, με τη σοφή της απορία 🥰🤗
Υ.Γ.: Αυτό το post το αφιερώνω στα αγαπημένα μου παιδιά της Γ' Λυκείου, που αυτές τις μέρες κορυφώνεται η προσπάθειά τους για εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. 🙏🏽✨️
