01/06/2026
Dit is een grasveld met een verhaal.
Ik begin met post nl, wij zijn op dit moment niet zulke goede vrienden. Een krans van 60 cm met heel veel zorg gemaakt en met net zoveel zorg ingepakt deed een week over de reis.
De krans was daarna gekrompen tot 40 cm en meer vierkant dan rond en meer geel dan groen.
Het kostte me geld, en nog erger, een enorm teleurgestelde klant
Daan mijn chatbox kameraad begreep mijn probleem niet, en ik gaf het op. Ik slik het verlies, maar kransen versturen, daar waag ik mij voorlopig niet aan.
Vandaag zou er een groot pakket bezorgd worden, de post nl mail zei...:uw pakket is bezorgd", maar in geen velden of wegen was een groot pakket te vinden. Ik voelde lichte paniek.
Hij bleek bij de primera te staan.Er zat namelijk een grasmaaier in om ons mooie veldje achter de winkel en voor het vakantiehuisje te kunnen maaien.
De doos was loeizwaar .
De Primera mevrouw zei:"succes ermee", en nee, een steekwagen hadden ze niet. Ik keek enigszins hulpeloos om mij heen, en zij keek meer op de manier van " niet mijn probleem ".
Een jongen schoot gelijk te hulp , en daarna gelijk een oudere man.
Ze tilden de doos hup in de auto en ik voelde vooral dankbaarheid! Conclusie... Er zijn nog steeds lieve en behulpzame mensen en de man kan maaien
Bedankt heren🤎
